Une Flamande en Touraine-Een Vlaamse in Touraine
Adventstijd
Een grijze wattendeken omfloerst de streek van Touraine, en heeft deze keer een eentonigheid in pacht waarvan ik hier nog niet dikwijls getuige geweest ben. Zachte regen bevochtigt de aarde, en vult de ondergrondse voorraad aan met kostbaar, want deze zomer erg schaars, water.Een huilende wind draait om het huis en zoekt kieren om met zijn adem te kunnen vullen, terwijl de druppels dansen op het ritme van zijn lied. Herfstweer, écht herfstweer na een lange, droge zomer….
Tijd om een adventskrans te maken, een gewoonte waaraan ik vasthoud, ondanks ons verblijf in Frankrijk. Ondanks, omdat de mensen hier dit typisch germaanse gebruik niet kennen. Zij maken wel een kerstkrans, waarvan het principe hetzelfde is, maar zonder 4 kaarsen. Duitse kennissen organiseren elk jaar een adventskransnamiddag, en stellen een grote, praktische ruimte ter beschikking voor alle geinteresseerden. Uiteraard neemt iedereen zijn eigen materiaal mee, en ik prijs me gelukkig met een grote keuze aan natuurlijk groen uit mijn direkte omgeving. Den, ceder, klimop, palmtakjes, salie, zonneroosje, lavendel, rozebottels, kleine granaatappeltjes, dat alles vindt een plek in mijn mand, evenals een snoeisnaar en dunne, groene ijzerdraad. Eerst bekleden we de basiscirkel met klimop of andere, stevige groene takjes, daarna komt de” aankleding “met kleine bundeltjes bijeengebonden planten. Zoals gewoonlijk vindt iedereen zijn eigen stijl, en de sfeer is gezellig ondanks de natte koude buiten: een glaasje wijn bij de open haard, dat helpt natuurlijk wel… en een tasje koffie bij lekker zelfgemaakt gebak is een fijne afsluiter…
Thuis gekomen leg ik de krans in het midden van een klein, eenvoudig tafeltje, en installeer de 4 kaarsen die één voor één gaan branden tijdens de komende weken, als herinnering aan het naderen van de kortste dag van het jaar. Het betekent ook dat de dagen over een maand terug gaan lengen, en tot dan ligt de nadruk in ons huisje op lichtjes en gezelligheid. Bij een zachtbewegende geelblauwe vlam, zweef ik dromerig weg…
Yoon



L’heure de l’avent
Une couverture de ouate grise endeuille la région de la Touraine et, cette fois-ci , elle est d’une monotonie telle que je l’ai rarement vu. Une douce pluie mouille la terre, et remplit les nappes phréatiques d’une eau précieuse, car rare cet été. Un vent hurlant tourne autour de la maison, à la recherche de fentes dans lesquelles s’engouffrer, tandis que les gouttes d’eau dansent au rythme de son chant. Un temps d’automne, un vrai temps d’automne après un long été de sècheresse…..
C’est le moment de fabriquer la couronne de l’avent, une habitude que j’ai gardé, malgré notre séjour en France. Je dis bien « malgré », car les gens d’ici ne connaissent pas cette tradition plutôt germanique. Ils se font une couronne de Noël, dont le principe est le même, sauf que les 4 bougies ne sont pas ajoutées. Chaque année, des connaissances allemandes organisent une après-midi “Couronne de l’avent”, en mettant à la disposition de tous les intéressé(e)s un espace à la fois grand et pratique. Évidemment tout le monde se procure le matériel nécessaire, et je suis ravie avec le large choix de verdure de mon environnement direct. Des branches de pin, de cèdre, de buis, de l’hélianthe, du lierre, de la sauge, de la lavande et de l’églantier, des petites pommes de grenade, tout cela se retrouve dans mon panier, ainsi qu’un sécateur et un fin fil de fer vert. D’abord nous ornons le cercle de base de lierre ou d’une autre verdure assez consistante, après nous “habillons” la couronne avec des petites plantes assemblées. Comme d’habitude chacun trouve son propre style et l’atmosphère est chaleureuse, malgré le froid humide de dehors : un petit verre de vin à côté du feu de la cheminée, ça aide bien sûr….Une tasse de café avec un succulent bout de biscuit fait maison pour finir l’après-midi, et c’est le moment de rentrer….
A la maison je dépose la couronne au milieu d’ une petite table simple et j’installe les 4 bougies que je vais allumer une par une dans les
semaines qui arrivent, pour rappeler que la journée la plus courte de l’année approche. Cela signifie également que les jours vont s’allonger dans un mois, et dans notre maison, jusqu’à ce moment-là, l’accent est mis sur l’intimité et les bougies. En regardant une flamme bleu-jaune mouvant doucement, je deviens d’humeur rêveuse…..
Yoon
Traduction en coopération avec Soetkin Janssens
Publié par Yoon Van Herck le 7 décembre 2009 dans Escapade en Touraine.
#Tags : adventskrans, bougies, Couronne de l'avent, gezelligheid, intimité, kaarslicht, noel, Touraine
Version pour impression, des élements sont supprimé pour économiser du papier. Mais êtes vous certain de devoir imprimer ?

