TouraineMédia

« Pluimgewicht, vederlicht

dwarrelt zacht de sneeuw

maagdlijk blank, zonder klank

dekkend het geschreeuw

van te felle kleuren

en te harde geuren

pluimgewicht,

vederlicht,

maagdelijk blank,

zonder klank. »Tajo

Grote ijskristallen tuimelen terughoudend de aarde tegemoet, en vormen samen een sneeuwwitte deken die het uitgestrekte, koude heuvelland van Touraine bedekt. Op de soms steile hellingen schuiven grote auto’s langzaam en weerloos naar de kant, en de vrachtwagens, vooral als ze leeg zijn, hebben geen grip meer op de baan…Sneeuwval is hier een uitgesproken probleem: in het immense land dat Frankrijk heet en waar de afstanden veel groter zijn dan in Vlaanderen slaagt een dunne laag sneeuw erin om alles en iedereen te neutraliseren. School- en openbaar vervoer, bouwvakkers, werknemers: de meesten laten zich intimideren en blijven gewoon waar ze zijn….

In ons noordelijke halfrond loopt een mager zonnetje naar het einde van haar levensjaar toe, om binnenkort aan een nieuwe opgang te beginnen: de dagen gaan na de winterzonnewende van 21 december langzaam maar zeker terug lengen. Voor mij een periode van herinnering en afscheid nemen, van terugkijken op het afgelopen jaar, van het opstellen van een soort balans en het maken van nieuwe voornemens. Heimwee maakt daar ook voor een stukje deel van uit, heimwee naar mensen waar ik van houd, die me dierbaar zijn en die ver wonen, naar een tijd waar we nog met z’n allen rond de kerstboom zaten en vrolijke liederen zongen, waar een sneeuwballengevecht tot de rituelen behoorde, als er tenminste sneeuw gevallen was…..

Hier en nu ligt er een vrij dikke laag, en stevig ingepakt loop ik diep ademend over de smalle straten, en glibber schuivend naar beneden, genietend van een maagdelijk wit landschap. Mijn jonge trouwe viervoeter maakt voor het eerst in zijn leven kennis met de natte kilte van een zachte sneeuwbal…

Terwijl nogal wat mensen op pakjes- en inkoopjacht gaan, en een té drukke agenda van “verplichtingen” binnen de perken trachten te houden, trek ik me bij het licht van kaarsen en kerstlichtjes, en met een kruidige tas thee rustig in mezelf terug.  Yoon

La période de Noël :

De grands flocons de neige dégringolent à la rencontre de la terre et, ensemble, forment un duvet blanc avec lequel ils recouvrent les collines froides et étendues de la Touraine. Sur les côtes parfois abruptes, de grosses voitures, impuissantes, glissent lentement vers le bas-côté, et les camions, surtout lorsqu’ils sont vides, n’ont plus de prise sur la route. Une chute de neige se trouve être un problème indiscutable : dans l’immense pays qu’est la France, où les distances sont beaucoup plus grandes qu’en Flandre, une petite couche de neige réussit à neutraliser tout et tout le monde. Les cars scolaires, les transports publics, les ouvriers, les employés : la plupart se laisse simplement intimider et reste sur place….

Dans notre hémisphère nord, un petit soleil finit la course de son année, pour bientôt remonter de plus en plus haut dans le ciel. Après le solstice d’hiver du 21 décembre, les jours vont s’allonger de nouveau, lentement mais sûrement. Pour moi, une période de souvenirs et d’adieux, un retour sur l’année qui vient de s’écouler, le moment de faire une sorte de bilan et de prendre des résolutions pour l’année prochaine. La nostalgie elle aussi est présente, la nostalgie des gens que j’aime, des êtres qui me sont chers et qui habitent loin, la nostalgie des moments où nous nous retrouvions ensemble autour d’un arbre de Noël et chantions, moments où les batailles de boules de neige faisaient parties des rituels, si toutefois il y avait de la neige….                                                                                                                                                    

Ici il y en a un paquet, je m’emmitoufle chaudement et, respirant profondément et avec délice, je me promène à travers les ruelles étroites. Je me laisse glisser sur le tapis enneigé, tout en jouissant du paysage blanc immaculé. Pour la première fois de sa vie, mon jeune et fidèle compagnon à quatre pattes fait connaissance avec la froide humidité d’une boule de neige….

Tandis que pas mal de gens font des achats, partent à la chasse aux cadeaux et essaient de gérer un agenda trop chargé d’”obligations”, je me retire tranquillement en mon for intérieur à la lumière des bougies et des guirlandes de Noël, en savourant une tisane…..Yoon

Traduction en coopération avec Soetkin Janssens