TouraineMédia

Langeais, bezoek aan een kasteel ……

Meerdere grijze tinten, een opeenstapeling van wolkenlagen ,verbleken de hemel boven de kleurrijke en uitgestrekte velden van Touraine. Sinds de lente zijn uitbundige invloed laat gelden, heeft het land een echte verjongingskuur ondergaan, de laatste dagen vertraagt een koude wind echter het proces. Bloemknoppen buigen hun kopjes onder de ijzige streling, en houden hun diepe kleuren verborgen onder een groen kapje. Wachtend op de warmte van een straaltje zon om voorzichtig te komen piepen, houden ze zich aarzelend in. Kleine groene vruchtjes verraden een uitgebreide komende oogst van rode bessen en kersen, en minieme druiventrosjes laten zien dat ze er bij willen zijn. In de wilde kastanjelanen verlichten de fiere bomen hun diepgroene tooi met prachtige roze-witte bloemenkaarsen…….

Eén van de vele kastelen langs de Loire is dat van Langeais, en ik wilde eens gaan kijken waarom ik me niet eerder aangetrokken had gevoeld tot een bezoek aan dit toch wel indrukwekkende monument. Enkele mooi gerestaureerde huisjes in vakwerk, stille getuigen van een middeleeuws verleden, leunen dicht tegen het herenverblijf aan. Vanuit het stadje gezien lijkt het slot een versterkte burcht, maar aan de achterkant overheerst de renaissancestijl.

De eerste eerder kleine kamertjes bevatten middeleeuwse recepten en eetgewoonten ( zeer interessant! ), en ik ontdek de volgende zalen, met veel zorg gemeubeld en bekleed met kleurrijke wandtapijten en gordijnen. In één van de vele ruimtes vertonen poppen op mensenmaat het schouwspel van het huwelijk van Anne de Bretagne met Karel VIII, dat in dit kasteel heeft plaats gevonden. Natuurlijk is er ook een servieskast gevuld met porcelein van Langeais, en ik herinner me de pottenbakkersmarkt die elk jaar met half oogst de grote marktplaats van deze stad vult. De ommegang op de bovenste verdieping, vanwaar de wachten de omgeving in het oog moesten houden, geven de niet erg discrete mogelijkheid om een nieuwsgierige blik te werpen in de privétuinen, en de wereld vertoont zich in schijnbare miniatuurvorm aan mijn voeten.

Vanuit de eenvoudige kasteeltuinen vertrekken we met de kinderen op ontdekkingstocht in de resten van de oorspronkelijke vesting, rond het jaar 1000 gebouwd in opdracht van Foulque Nerra, de man die verantwoordelijk is voor de meeste torens en versterkingen in het centrum van Frankrijk. Een paar muren, de grondvesten van de oorspronkelijke kapel, en een stukje van de omwalling is alles wat er overblijft uit die tijd….

In tegenstelling tot het kasteel, dat voor kinderen nauwelijks interessant te noemen is, geven de tuinen met een grote boomhut en een aantal speeltuigen de kleintjes de gelegenheid om zich een beetje uit te leven. Het uitzicht op de speciale, lange brug over de Loire is indrukwekkend. De wetenschap dat de realisatie van dit kunstwerk van in het begin van zijn geschiedenis heel wat obstakels is tegengekomen, en verscheidene vernietigingen heeft ondergaan, vergroot in mijn ogen zijn waarde. Zo vele mensenhanden hebben meegewerkt en hersteld wat vernietigd was….

Kastelen…….plaatsen van macht- en machtsmisbruik, geplande huwelijken, afgunst, intriges, omkoperij, manipulaties en moord, hard werk en geld van vele mensen, onderdrukking en leed. Plaatsen ook waar af en toe een humanitaire heer en zijn dame verspreiders werden van cultuur en wetenschap, van kunst en schoonheid, in respect en met de hulp van talrijke medemensen. Toch voel ik me in de meeste kastelen niet op mijn gemak, zo weinig mensen zijn er gelukkig geweest, en het lijkt wel of de muren die gevoelens weerkaatsen…..

Bij de terugtocht naar huis geniet ik van het stromende water, de weidse natuur, het uitgestrekte firmament, en verheug me op een warme tas soep…..Yoon

Langeais, visite d’un château…..

Plusieurs nuances de gris, un amoncèlement de nuages, font pâlir le ciel au-dessus des champs étendus et riches en couleurs de la Touraine. Depuis que le printemps fait valoir l’enthousiasme de son influence, le pays a été soumis à une cure de jeunesse. Toutefois, ces derniers jours, le processus a été quelque peu ralenti par un vent froid. Les boutons des fleurs ploient sous sa caresse glaciale et gardent leurs couleurs profondes à l’abri sous un chaperon vert. Attendant la chaleur d’un rayon de soleil pour montrer prudemment le bout de leur nez, elles se retiennent avec hésitation. De petits fruits verts trahissent l’abondance de la prochaine récolte de groseilles et de cerises et de minuscules grappes de raisin soulignent qu’elles veulent être de la partie. Dans les allées de marronniers, les arbres illuminent fièrement leur vert feuillage avec des chandelles de fleurs d’un blanc-rosé.

Un des nombreux châteaux qui borde la Loire est celui de Langeais et je voulais aller voir pourquoi je ne m’étais pas sentie attirée plus tôt par ce monument néanmoins impressionnant. Quelques maisons en pans de bois magnifiquement restaurées, témoins silencieux d’un passé moyenâgeux, s’appuient contre la demeure seigneuriale. Vu de la ville, le château semble être une forteresse mais, pour ce qui est de l’arrière du château, le style renaissance l’emporte.

Les premières petites chambres contiennent recettes et usages des repas du Moyen-Age ( très intéressant! ). Je découvre les pièces suivantes soigneusement meublées et décorées avec des tentures murales et des rideaux colorés. Dans un des nombreux espaces, des poupées de taille humaine représentent le mariage d’ Anne de Bretagne avec Charles VIII qui a eu lieu dans ce château. Une armoire de services contenant de la porcelaine de Langeais attire mon attention et me rappelle le marché potier qui se déroule chaque année à la Mi-Août sur la grande place de cette ville. A l’étage supérieur, je suis le chemin de ronde du haut duquel les gardes devaient surveiller les alentours. Cela me donne l’indiscrète possibilité de jeter un coup d’Å“il dans les jardins privés et le monde apparaît en miniature sous mes pieds.Des jardins, nous partons avec les enfants à la recherche des vestiges du donjon, commandé autour de l’an mil par Foulque Nerra, le responsable de maintes tours et forteresses du centre de la France. Quelques murs, les vestiges de l’ancienne chapelle et une partie infime de l’enceinte est tout ce qui reste de ce temps-là…..

Contrairement au château, guère intéressant pour les enfants, les jardins abritent une grande cabane perchée dans un arbre ainsi que quelques aires de jeu qui leur permettent de se défouler un peu. La vue sur le long pont spécial qui franchit la Loire est impressionnante. La réalisation de cette Å“uvre d’art a rencontré, dès sa construction, de nombreux obstacles et le pont a été détruit plusieurs fois, ce qui accroît sa valeur à mes yeux. Tant de mains d’hommes ont aidé à réparer les dégâts…..

Les châteaux…..Lieux de pouvoir et d’abus, de mariages arrangés, de jalousies et d’intrigues, de corruptions, de manipulations et de meurtres, de labeurs et de l’argent de la population, de soumission et de douleur. Rares sont les lieux habités par des seigneurs humanistes, répandant la culture et la science, les arts et la beauté, respectueux et venant en aide à d’ autres humains. Je ne me sens pas à l’aise dans la plupart des châteaux, si peu de gens y ont été heureux, et il me semble que les murs sont le reflet de ces sentiments…..

En rentrant, je regarde la rivière qui s’écoule, l’étendue de la nature, le firmament magnifique et je me réjouis d’avance à l’idée d’une tasse de soupe chaude, à la maison…..Yoon

Traduction en coopération avec Soetkin Janssens